Na świecie

Pomysł zorganizowania flash mobów narodził się w Nowym Jorku, pierwszą akcję tego typu zaplanowała na początku 2003 roku osoba lub organizacja określająca się jako Mob Project. Zabawa polegała na zgromadzeniu się w sklepie Macy’s i dopytywaniu się sprzedawców o dywanik miłości dla komuny. Kolejne akcje polegały na oddawaniu pokłonów ogromnej figurce pluszowego dinozaura ustawionej w jednym ze sklepów z zabawkami na Times Square, klaskaniu wewnątrz ekskluzywnego hotelu albo obserwacji fikcyjnego przedstawienia. Uczestniczyły w niej setki osób. Pomysł na flash mob szybko rozpowszechnił się także w innych miejscach świata, także w Polsce. W pierwszą rocznicę powstania ruchu flash mob odbył się tak zwany Drugi Globalny Flash Mob, którego scenariusz nawiązywał do nowojorskiego dywanika miłości dla komuny.

Najbardziej znane organizacje organizujące flash moby to: Global Flash Mob Committee, Mob Project (Nowy Jork, USA), SydMob (Sydney, Australia), Fmob RU (Rosja), Warszawski Front Abstrakcyjny (Warszawa), FLOB (różne miasta Polski).

W Polsce

Największą polską grupą flashmobową, a zarazem jedną z największych na świecie, jest Warszawski Front Abstrakcyjny, który od 2003 roku zrealizował kilkadziesiąt akcji. Inną dużą i dobrze znaną polską grupą był FLOB, który organizował akcje w różnych miastach Polski. Jednym z pierwszych polskich miast, w którym odbył się flash mob, był Radom, gdzie sześćdziesiąt osób zachwycało się doskonałością bułek z serem.

Największy flash mob w Polsce zorganizowany został 12 maja 2007 roku w poznańskim CH Stary Browar przez grupę POGO. Wiele młodych ludzi spontanicznie zebrało się i punktualnie o godzinie czternastej, ku zaskoczeniu bardzo licznej „publiczności”, przez trzy minuty strzelało do siebie z wyimaginowanych pistoletów i padało na posadzkę.

Mniej znaną, lecz nie mniej interesującą grupą jest FML (Flash Mob Lębork), w skład której wchodzą głównie mieszkańcy Lęborka. Już w ciągu pierwszego dnia istnienia grupa zdobyła zaufanie setek ludzi, którzy zgromadzili się na miejscu akcji.

źródełko

Polandball ma charakter kreskówki w kształcie kuli odwzorowującej polską flagę.

Pierwotnie opisywany jako okienkowa seria, która stała się popularna w dziale międzynarodowym na pokładzie Krautchan.net (niemieckiej wersji językowej 4chan.com) Tworzone przez użytkowników bajki zazwyczaj przy użyciu kulistych stworzeń reprezentujących różne kraje (znanych jako Countryballs) opisujące “międzynarodowe dramaty” oraz otaczające ich stosunki dyplomatyczne. Oto jeden z przykładów opisujący nasz stosunki np. z Austrią.  Tutaj znajdziesz tego więcej.

Created by Online Education

B.A.S.E. (BASE jumping) – nazwa pochodzi od angielskich słów:

Building (budynek),

Antenna (antena),

Span (przęsło),

Earth (ziemia)

- jest to rodzaj sportu ekstremalnego, polegającego na wykonywaniu skoków spadochronowych z obiektów takich jak: wieżowce, mosty, maszty, urwiska górskie, itp.
Głównymi czynnikami ryzyka jest krótki czas, jaki skoczek ma na otwarcie spadochronu, oraz odległość, jaka dzieli go podczas lotu od obiektu, z którego skacze. Nie bez znaczenia jest również to, że base jumper wyposażony jest na ogół tylko w jeden spadochron (posiadanie zapasowego jest często zbędne ze względu na krótki czas lotu, co uniemożliwia jego otwarcie). Kolejnym problemem jest samo lądowanie, które z reguły odbywa się na dość małej przestrzeni.
Ze względu na te czynniki base jumping uważany jest za najbardziej niebezpieczną odmianę skoków spadochronowych. Poczynając od 11 kwietnia 1981 do 1 września 2008, zginęło 123 skoczków uprawiających ten sport. Ostatni śmiertelny wypadek miał miejsce 8 kwietnia 2009.[1]
Częstym czynnikiem powodującym śmierć spadochroniarzy jest nieprawidłowe ułożenie czaszy w plecaku i zgubna w skutkach pewność siebie. Ważnym czynnikiem jest też adrenalina, która powoduje pobudzenie organizmu i uśpienie czujności skoczka.